Mediameiske’s Weblog

Posts Tagged ‘Radio

Hey, dat was lang geleden! Wim Oosterlinck haalt nog eens de krant. En hij heeft een interessante tip (die hij dan weer bij Radio 1 gehaald heeft) om intelligenter door het leven te stappen: Af en toe via een andere weg naar je werk rijden. Je hersenen maken daardoor nieuwe verbinden wat je denkkracht verhoogt. Hmm… hoe zou ik morgen eens naar m’n werk rijden?

Trouwens: ik rij elke dag via één bepaalde route naar m’n werk en keer terug via een andere. Wat zou dat zeggen over m’n intellgentie?

Advertenties

Bijna drie jaar heb ik voor de radio gewerkt. Maar ongeveer een jaar geleden stierf de zender waarvoor ik werkte een stille dood en daarmee ook m’n nog prille radiocarrière. Spijtig, want er viel nog zo veel te leren, zo veel te experimenteren. Begrijp me niet verkeerd: m’n werk voor tv doe ik met hart en ziel (het is ook niet het soort werk dat je lang tegen je zin kunt volhouden). Maar ergens hoop ik toch dat ik tv en radio ooit weer kan combineren. Al is het maar één uurtje radio maken per week. Want radio, da’s toch een beetje spelen, spelen met taal, spelen met muziek… 

Ik moest er vanmiddag weer aan denken toen ik tijdens het schrijven van scenario’s naar Donna luisterde via internet. Ik ben dan zo’n radiogek die niet altijd gewoon wil luisteren, maar soms ook al eens de livestream aan zet zodat ik kan binnen piepen in de studio. En toen zag ik Dave Peeters die een soort handbal aan het spelen was met de technicus. Een uur later, ik klik wat schermen weg en kom weer bij m’n realPlayer terecht. Wat zie ik: Dave Peeters is nog steeds een soort handbal aan het spelen met de technicus. Nog steeds tot groot jolijt van hen beiden. Ik zei het hé: Radio maken is altijd een beetje spelen….

Tags:

3.15 uur gisterenochtend. Ik schiet wakker in de zetel. Het zullen meteen de laatste uren zijn die ik die dag geslapen heb, maar dat besef ik nog niet. Ik strompel naar m’n bed en probeer de slaap te vatten. Er gebeurt niks. Een uur later lig ik nog steeds klaarwakker én onrustig te woelen. Dan maar weer naar beneden, achter m’n computer: al wat werk verzetten dat vandaag sowieso moet gebeuren. Ook m’n boekhouding krijgt een update. Het zorgt voor een bevredigende rust in m’n hoofd. Maar ondertussen is het 7 uur en schreeuwt de dagtaak om aandacht, want om 8 uur moet ik 25 kilometer verderop staan. Ik strompel weer, dit keer in de richting van de badkamer en vervolgens gaat het, schuifel, schuifel, naar m’n auto. En zo rijd ik in het gezelschap van een knoert van een ochtendhumeur naar m’n werk. De nationale radio’s bieden geen soelaas. Ik ben sowieso al moeilijk te pruimen voor ochtendshows vol gekwetter en zeker vandaag niet. Dan maar afgestemd op FM Gold, een regionale zender gespecialiseerd in oldies. En daar durven al eens, om het maar met een cliché-term uit te drukken, redelijk foute platen tussenzitten. Zoals vandaag. Opeens schalde “Als het gras twee kontjes hoog is. Helahi. Helahop” uit m’n boxen. En toen moest ik lachen… Erger zelf, ik ben ook nog beginnen meezingen ook! Het zal ongetwijfeld geen zicht geweest zijn en wellicht ook heel slecht voor m’n “cool”-factor. Maar m’n ochtendhumeur, dat ben ik wel kwijt!

Boekenbeurs 2007

De boekenbeurs zit erop… Ik was één van die bijna 160.000 bezoekers. Voor de meeste van hen is de boekenbeurs wellicht gewoon een plaats waar je boeken kunt kopen. Maar bij mij maakt het ook een mix van emoties los, zoals:

          Spijt: nadat ik weer schandelijk m’n financiële boekje te buiten ging bij de aankoop van luistercd’s (zoals ieder jaar trouwens). Een vreemde vorm van verslaving die ieder jaar rond hetzelfde tijdstip (de boekenbeurs dus) weer de kop opsteekt. De Vuurbeker van Harry Potter zit momenteel (halvelings opgesoupeerd) in de cd-speler van m’n auto. Eens die erdoor gejaagd, zijn achtereenvolgens Het Bernini Mysterie van Dan Brown en Het Veilige Huis van Nicci French aan de beurt.

          Jaloezie: toen ik Marc Pinte z’n ding zag doen in de tijdelijke Radio Donna-studio (als ex-radiopresentatrice “die haar werk bij tv dolgraag doet, maar toch de radio mist”, steekt het altijd een beetje om andere radiopresentatoren aan het werk te zien.

          Verveling: Toen ik de zoveelste chicklit omdraaide en ontdekte dat de achterflappen veel te sterk op elkaar lijken. Waarom zijn hoofdpersonages in chicklits altijd 28, zijn ze steevast chaotische types, loopt er per definitie een kat in hun single huishouden rond en hebben ze allemaal (maar dan ook werkelijk allemaal) een schoenenverslaving?

          Goede voornemens: Toen ik al die kookboeken bij elkaar zag, nam ik me voor om m’n passionele verhouding met Captain Iglo van de laatste maanden te beëindigen en eindelijk weer eens echt te gaan koken. Om dat voornemen kracht bij te zetten, kocht ik een boekje met als titel “Kleine gerechten, Heerlijke hapjes om met vrienden te eten”. Mocht je tot m’n vriendenkring horen: Dit is voorlopig geen uitnodiging om te komen eten, want eerst gaan ikzelf en m’n hond de fase van proefkonijn in…

Tags: ,