Mediameiske’s Weblog

Archive for the ‘Boeken’ Category

9044609300

 

Ik lees te weinig boeken. Tijdschriften dat wel. En ook kranten, internetpagina’s,… tot zelfs reclameblaadjes toe. Maar echte boeken? Ik ben al blij als ik er één op jaarbasis uitkrijg. En als je in de media werkt, is dat beschamend weinig. Meestal kom ik niet verder dan de moderne variant van lezen die luisterlezen heet en zelfs dat kwam er lange tijd niet meer van. Ik ben dan ook nog geen klein beetje trots dat ik ondertussen al aan pagina 130 geraakt ben van een meer dan 400 pagina’s tellende turf (alles vanaf 300 pagina’s noem ik een turf).

Toegegeven, de start in De tederheid van wolven van Stef Penney was niet makkelijk. Meermaals moest ik mezelf tot de orde roepen om vooral door te bijten. Ondertussen is de beginnerspijn voorbij en leest het boek vrij vlotjes. Maar nieuwsgierig als ik ben, wil ik toch al weten wat anderen ervan vonden en google me een weg naar recensies. En zo kom ik  bij deze terecht. Tot m’n grote verbazing wordt meteen al in de eerste zin van het artikel een deel van de afloop prijsgegeven! “Nooit gehoord van het begrip spoiler alert?”, foeter ik binnensmonds terwijl m’n ogen afdwalen naar de naam van de recensent. Niemand minder dan Kristien Hemmerechts! Ze vond het boek niet goed, dus misschien was dit wel een kleine vorm van wraak…  En al goed dat ze niet verklapt wie de dader is. Of toch…?

Advertenties

Gisteren moest ik een interview voorbereiden met een schrijver. Ik moest ‘m niet zelf interviewen, enkel het voorbereidingswerk behoorde tot m’n takenpakket. Maar dat was al genoeg om m’n stresslevels tot ongeziene pieken te jagen. Ik ben namelijk een beetje bang van schrijvers. Schrijvers zijn slimme mensen, die veel leniger met de Nederlandse taal omspringen dan ik ooit zal kunnen. Bovendien was dit niet zomaar een schrijver. Het was ‘en plus’ ook nog eens een journalist. Een schrijvende journalist dus of een schrijver die gewoon is om zelf vragen te stellen. Oh horror! In gedachten zag ik hoe hij met een verveelde grijns al m’n vragen één voor één op de clichéberg mikte. Ik las de mens z’n boek helemaal uit, maar toch was ik nog steeds niet zeker over de vragen die ik ‘m wou stellen. Helaas laat de dagelijkse tv-realiteit weinig ruimte voor onzekerheid. Dus moesten die vragen op zeker moment gewoon gemaild worden. Al was het dan met een bibberende hand…

En toen kreeg ik een mailtje terug: “Perfecte vragen. Daar heb ik weinig aan toe te voegen!” En toen ging ik even zweven en haalde m’n zelfbeeld even een ongezien piekje. Even, want binnen twee weken moet ik wéér zo’n interview met een ‘schrijver streepje journalist’ voorbereiden. En ook al klonk ook die mens best aimabel aan de telefoon: ik weet nu al dat de ellende weer helemaal van vooraf aan begint…

Boekenbeurs 2007

De boekenbeurs zit erop… Ik was één van die bijna 160.000 bezoekers. Voor de meeste van hen is de boekenbeurs wellicht gewoon een plaats waar je boeken kunt kopen. Maar bij mij maakt het ook een mix van emoties los, zoals:

          Spijt: nadat ik weer schandelijk m’n financiële boekje te buiten ging bij de aankoop van luistercd’s (zoals ieder jaar trouwens). Een vreemde vorm van verslaving die ieder jaar rond hetzelfde tijdstip (de boekenbeurs dus) weer de kop opsteekt. De Vuurbeker van Harry Potter zit momenteel (halvelings opgesoupeerd) in de cd-speler van m’n auto. Eens die erdoor gejaagd, zijn achtereenvolgens Het Bernini Mysterie van Dan Brown en Het Veilige Huis van Nicci French aan de beurt.

          Jaloezie: toen ik Marc Pinte z’n ding zag doen in de tijdelijke Radio Donna-studio (als ex-radiopresentatrice “die haar werk bij tv dolgraag doet, maar toch de radio mist”, steekt het altijd een beetje om andere radiopresentatoren aan het werk te zien.

          Verveling: Toen ik de zoveelste chicklit omdraaide en ontdekte dat de achterflappen veel te sterk op elkaar lijken. Waarom zijn hoofdpersonages in chicklits altijd 28, zijn ze steevast chaotische types, loopt er per definitie een kat in hun single huishouden rond en hebben ze allemaal (maar dan ook werkelijk allemaal) een schoenenverslaving?

          Goede voornemens: Toen ik al die kookboeken bij elkaar zag, nam ik me voor om m’n passionele verhouding met Captain Iglo van de laatste maanden te beëindigen en eindelijk weer eens echt te gaan koken. Om dat voornemen kracht bij te zetten, kocht ik een boekje met als titel “Kleine gerechten, Heerlijke hapjes om met vrienden te eten”. Mocht je tot m’n vriendenkring horen: Dit is voorlopig geen uitnodiging om te komen eten, want eerst gaan ikzelf en m’n hond de fase van proefkonijn in…

Tags: ,