Mediameiske’s Weblog

Archive for juli 2008

De oogst van een vluchtig bezoek aan Mediamarkt gisteren:

– Seizoen 1 en 3 van M*A*S*H

– Seizoen 1 van Taxi

Gelukkig ben ik net te jong om levendige herinneren te hebben aan de tijd dat deze reeksen voor het eerst op de buis kwamen. Anders zou ik nog moeten toegeven dat ik echt oud aan het worden ben…

Advertenties

Eigenlijk weet ik maar al te goed dat het geen goed idee is om met een fotootje richting kapper te gaan met de woorden: “Zo wil ik het ook”. Omdat zoiets meestal teleurstellend afloopt.

Maar nu moet ik me wel heel erg inhouden om het bovenstaande prentje niet onder de neus van een kapper te schuiven. Het komt trouwens uit de nieuwe winterlijn van mod’s hair. Voor dit kapsel haalden ze de mosterd uit de eighties en dat vind ik helemaal geweldig.  

Daarnet heb ik ook al zitten Googelen hoe Sammy Jo uit Dynasty er ook al weer uitzag. Zo dus. Maar da’s misschien een beetje overdreven om er nu nog zo bij te lopen.

Ik zit duidelijk in een eighties-trip…

Oppergod Google kon me niet helpen, dus gooi ik de vraag hier eens in de groep: Bestaat er eigenlijk een site waar je een overzicht vind van welke steden officieel als stad erkend zijn en welke gemeentes officieel gemeente zijn? Iemand?

Ik ben nogal een moeilijk mens als het op chocolade aankomt. Zwarte lust ik niet, witte nog veel minder. Blijft dus enkel nog melkchocolade over. Liefst ook geen exotische vullingen voor mij zoals olijven of tequila. Geef me maar een ouderwetse zeevrucht. Maar dan wel één van Guylian. Want, zo’n supermarktmerk, dat haal je er toch zo uit.

Maar er is nog één chocolaatje waartegen zelfs Guylian de duimen moet leggen: Lindt Lindor. “Irresistibly smooth”, klinkt de baseline en da’s geen woord gelogen. Orgasmes verpakt in cellofaanpapier zijn het, die eens ze in je mond zitten een weelderige smaakexplosie veroorzaken. Ik verdenk ze er ook sterk van dat ze het spijsverteringsstelsel gewoon links laten liggen en zich rechtstreeks een weg banen naar de regio heupen en dijen. Maar zo nu en dan zijn ze het waard: Het ideale comfort food. Werkdipje of emotioneel dipje, ieder excuus is goed. Ik ben blijkbaar niet de enige met een Lindt Lindor-verslaving. Rond de kerstperiode ontwierp een designer een jurk met duizend zo’n chocoladebolletjes. Als dat ding maar nooit in m’n buurt komt…  

Tags: