Mediameiske’s Weblog

Archive for juni 1st, 2008

Door te scheiden is m’n familie-, vrienden- en kennissenkring meer dan gehalveerd. Dat had niets te maken met rancune of “kiezen voor…”, noch van hun kant, noch van de mijne. Het is gewoon zo en ik leg me er bij neer.

Het is één van de redenen dat je m’n sociaal leven niet bepaald flamboyant kan noemen. De andere reden is m’n werkritme. Ik werk gewoon te veel, kan moeilijk nee zeggen en maak me zorgen over de hogere lening die ik straks alleen zal moeten afbetalen.

Maar ik heb ook ondervonden dat het concept “workaholic” niet werkt. Doordat je enkel met je werk bezig bent, vernauwt je perceptie. Terwijl een creatief beroep net een frisse blik vereist. En: het is nefast voor je sociaal leven. Vandaar dat ik sinds kort toch mezelf verplicht om nu en dan wél eens nee te zeggen. Omdat stilaan het schrikbeeld voor me opdoemt van een zielig, oud besje dat het qua gezelschap moet doen met zeven verwilderde katten en een OCMW-bediende die dagelijks snel een maaltijd komt droppen.

Maar je sociaal leven opkrikken doe je niet zomaar. De boel forceren werkt niet, toch niet bij mij. En soms zijn onverwachte gebeurtenissen de leukste. Zo kwam ik gisteren rond 23 uur thuis van een bezoekje aan m’n ouders. Ik had me voorbereid op nog wat “zetel hangen”, toen ik merkte dat ik een oproep en een sms gemist had: Twee collega’s die in een bistro-lounge-danscafé in m’n buurt beland waren en vroegen of ik zin had om nog eens langs te komen. En zo stond ik nog geen uur later te dansen en maakte ik bij mezelf de bedenking dat het single leven soms, heel soms, een heel klein beetje op Sex and the City lijkt…

 

Deze week was de eerste in een nieuw leven: een gezond leven. Nou ja, dat denk ik toch,… allé dat hoop ik…

Met m’n eetgewoontes kan ik nog steeds iedere diëtist of arts naar het hart doen grijpen, maar sinds deze week ben ik aan het afkicken van m’n leven als “couch potato”.

Ok, er waren nog een paar schoonheidsfoutjes: m’n sportoutfit was een complete mismatch en een kwelling voor het oog (een combinatie van beigebruin, zwart en zilver, met dank aan een kapotte wasmachine). Ik moest m’n gloednieuwe mp3-speler tussen de elastiek van m’n broek zien te houden. Ik verzeker je: na vijftien minuten lopen is dat niet meer evident. En ondertussen ben ik helemaal overtuigd van het belang van een echte sportbeha. Verder heb ik ook ontdekt dat ik geen ‘oortjes’-mens ben. M’n rechteroor heeft al de gewoonte ontwikkeld om halverwege de sessie dat zonevreemde ding eruit te spuwen en het onder geen enkel beding nog te aanvaarden. Jawel, ik heb het ook geprobeerd met m’n Sennheiser HD 435. Verder dan de badkamerspiegel ben ik niet geraakt wegens té belachelijk.

Maar desondanks ben ik er toch in geslaagd om drie sessies van het Start to Run-programma te volgen. Twee jaar na datum en na evenlang goede voornemens is het er eindelijk ook eens van gekomen om een mp3-speler te kopen en de podcast met Evy Gruyaert te downloaden. En twee jaar na datum moet het nog steeds gezegd: het werkt écht. Alleen de playlist, dat had toch beter gekund. Met de typische up-tempo Donna-deuntjes kan ik best leven. Maar wandelen op de tonen van James Blunt, Coldplay, Live en Crowded House (“Don’t dream it’s over” godbetert) daar wordt een mens niet vrolijk van. En is vrolijk worden niet de bedoeling van sporten? Waren er echt geen ontspannen chill-muziekjes voorhanden? Ik kan niet wachten tot ik lang genoeg kan lopen, zodat ik zelf m’n playlist kan samenstellen. Maar dan moet ik het wel nog even volhouden natuurlijk. Nog 24 lessen om precies te zijn…


Blog Stats

  • 4.350 hits
juni 2008
M D W D V Z Z
« mei   jul »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30